O catedrático de Dereito Tomás Fernández ve "disfuncional" a España "de 17 estadiños" e avoga por reducir autonomías

SANTIAGO DE COMPOSTELA, 19 Jun. (EUROPA PRESS) -

O catedrático emérito de Dereito Administrativo da Universidade Complutense de Madrid Tomás Ramón Fernández Rodríguez constatou que España ten un Estado autonómico "débil, disfuncional e en boa parte ingobernable" conformado por "17 estadiños moi orgullosos de coñecerse". Ao seu entender, a crise demostrou que "non se pode financiar", polo que avogou por reducir o número de autonomías.

No marco do curso sobre 'O futuro do Estado autonómico' organizado pola Escola Galega de Administración Público (EGAP), Tomás Fernández remitiuse ao proceso de articulación do Estado autonómico, entre 1978 e 1983, e incidiu en que este non foi resultado da reflexión dos constituíntes senón froito dunha "dinámica política atropelada".

"O Estado das Autonomías fíxose a abalóns", proclamou o catedrático emérito, quen admitiu que había "unha demanda xeneralizada de autonomía" e que o actual modelo é o froito dun movemento de "mimetismo e emulación". E é que, alegou, os nacionalismos en España --en alusión ao vasco e ao catalán-- son, a diferencia do que acontece noutros países, os nacionalismos "dos ricos".

Neste escenario de "dinámica política atropelada" e "mimetismo", interpretou que "puido saír de todo" e o que naceu foi unha España "de 17 estadiños moi orgullosos de coñecerse", un Estado plural "moi grande" e no que faltan mecanismos de cohesión que aseguren "que a orquestra toca a mesma partitura".

Así, constatou que as 17 comunidades reproduciron "tódolos chismes do Estado", con independencia de que "funcionen ou non" e dotáronse "dunha ou varias de televisións" ou dos seus propios consellos consultivos, por exemplo.

PROPOSTA DE REFORMA

Convencido de que se o modelo de Estado o tiveran articulado os constituíntes baseándose nas súas reflexións, e non nacese como consecuencia dunha "dinámica política", o resultado sería "moi distinto", considerou convinte, máis de 30 anos despois deste proceso, "pararse a pensar" sobre unha reforma.

Así, asegurou que el non é partidario de "prescindir" do Estado das Autonomías "nin por arriba nin por abaixo", para engadir que segue existindo unha opinión "moi maioritaria" na sociedade favorable á súa continuidade, aínda que creza o número de persoas que desexarían "a recentralización e volver ao Goberno único".

En calquera caso, defendeu a necesidade dunha reforma para lograr a "sostibilidade" e argumentou que debería estar asentada, como primeiro piar, na redución do número de autonomías. "Se os constituíntes puidesen decidir, non se constituirían 17 autonomías. Non pode haber comunidades autónomas de 300.000 ou 500.000 habitantes", alegou.

En segundo termo, mostrouse partidario de "repartir con precisión" as competencias do Goberno central e das autonomías para evitar "vivir nunha perpetua inseguridade".