Publicado 15/05/2022 18:48

Calvo, do ronsel de Romay e Negreira ao Consello da Xunta despois de tocar todos os paus no PPdeG

Diego Calvo xoga ao futbolín con Feijóo.
PP DE A CORUÑA

   O apoio do dirixente coruñés despexou o camiño a Rueda como sucesor, pero está por ver que perfil adquire agora como número 3 do seu Goberno

   SANTIAGO DE COMPOSTELA, 15 May. (EUROPA PRESS) -

   Cando Diego Calvo (San Sadurniño --A Coruña--, 1975) tiña 18 anos e empezou en Novas Xeracións, o expresidente do Consello de Estado José Manuel Romay Beccaría era o presidente provincial do PPdeG. Cunha vocación política fose de dúbidas e que o levou pronto a presidir a organización xuvenil ligada ao PPdeG, tocou todos os paus no partido e na política até abrir a última porta en Galicia: a do Consello da Xunta. E con categoría de vicepresidente segundo.

   Igual que Alberto Núñez Feijóo considera a Romay o seu pai político, para Diego Calvo, que foi concelleiro, delegado territorial da Xunta, presidente da Deputación da Coruña, deputado e vicepresidente primeiro do Parlamento --cargo que ocupaba até agora e para o que haberá que buscar substitución--, o é o exalcalde da Coruña Carlos Negreira, de quen sempre destaca todo o aprendido e baixo cuxa á creceu no partido até tomar as rendas do PP provincial coruñés cando o seu mentor deu un paso á beira en 2016.

   O único nome novo do primeiro Gabinete de Rueda é licenciado en Ciencias Económicas, especializado en Facenda Pública e Sistema Fiscal; e ten un máster en Desenvolvemento Local e Comarcal. En 2009, após a primeira vitoria electoral de Feijóo, foi o primeiro delegado territorial da Xunta de Galicia na provincia da Coruña. Posteriormente, entre 2011 e 2015 estivo á fronte da Deputación da Coruña.

   Pero antes de entrar nas administracións arrimara o ombreiro no partido. O primeiro mitin grande no que participou e que lle quedou na memoria pronunciouno ante un milleiro de persoas na Feira de Mostras de Ferrol no ano de 2001, cando xa ía nas listas das eleccións autonómicas con Manuel Fraga como candidato á Xunta.

   Naqueles comicios non entrou no Parlamento por pouco e rememora que foi ao reconto do voto emigrante para comprobar se había votos para gañar un escano. Finalmente, accedeu á Cámara autonómica en 2003 a raíz do nomeamento como delegada provincial doutra parlamentaria popular da delegación coruñesa, Elisa Madarro.

   A súa estrea no Pazo do Hórreo coincidiu co primeiro día no que Feijóo exercía de vicepresidente e Xosé Cuíña, até facía pouco tempo 'golfiño' oficial de Fraga, de deputado raso. Sempre chancea, segundo a súa contorna, con que dada a conxuntura os xornais non lle dedicaron nin unhas poucas liñas.

PAPEL CRAVE NA SUCESIÓN

   Case 20 anos despois de pór o pé no hemiciclo como deputado por primeira vez, ocupará o despacho que até agora tiña Alfonso Rueda en San Caetano e terá que encargarse de áreas como a xudicial e a de relación con outras administracións. Aínda que non son as de maior proxección de imaxe --e Rueda quedouse Turismo--, son áreas que permiten coñecer o funcionamento da Administración por dentro.

   Ademais, Calvo, quen tivo un papel crave na negociación interna da sucesión de Feijóo e chegou a reivindicar un congreso para que a militancia decidise, non entra como conselleiro raso, senón que o fai como vicepresidente segundo, inmediatamente situado no escalafón após o responsable económico, o ascendido Francisco Conde, o que lle confire un peso político obxectivo.

   Haberá que ver como se xestiona dentro do Consello da Xunta o peso político do dirixente coruñés e o perfil que adquire no Executivo, sobre todo nun contexto no que, após anos de híper liderado de Feijóo, o agora presidente debe impulsar unha carreira de proxección coa vista nas eleccións autonómicas de 2024, e non necesita, a priori, 'delfinato' algún.

   El recibiu o encargo, segundo fontes da súa contorna consultadas por Europa Press, "moi agradecido, ilusionado e honrado" por poder servir a Galicia.

DIRIXENTE LEAL

   Os seus colaboradores din del que ten unha lealdade fóra de calquera dúbida e que é unha persona que madura as decisións antes de pronunciarse. Por iso, afirman, non é un político "de promesas rápidas", como podían comprobar os representantes municipais ou de asociacións que se reunían con el na súa etapa da Deputación.

   "Pero cando di que si é que si", sosteñen quen coñecen a Calvo, divorciado e cun fillo, Matías, que cumprirá 14 anos en agosto e a súa opción favorita para compartir o tempo libre que lle deixa a actividade política. Tamén lle gusta a pesca e o deporte, sobre todo correr, e vai ao ximnasio. E "a debilidade" do político coruñés son os seus pais.

   "Esaxeradamente puntual" --por ver está se considera este costume na Xunta ou adquire o hábito do seu antecesor--, sempre reivindica que é un "revolucionario" xa que entrou no PP en canto puido afiliarse por idade e entón "o que estaba de moda" entre os mozos era ser do BNG ou do PSOE.

   Procedente das bases populares, séguelle gustando estar pendente de todo, aínda que agora dirixa o partido no ámbito provincial. Colaboradores pon como exemplo a romaría que o PP da Coruña organiza no Pino, onde vixía "desde o polbo ao palco da orquestra". É "esixente", din, e "sempre" atopa algo que ve mellorable e propón cambiar.

   Diego Calvo conserva amigos desde a infancia e asegura que é capaz de distinguir cando alguén se achega a el "pola política". A capacidade de observación e de relacionarse resultaralle fundamental á fronte dun departamento que xoga un papel crave na coordinación interna da Xunta co Parlamento e co resto de administracións, desde os concellos ao Goberno central.