A extensión das ondas de calor aumentan na península ibérica un 4% cada década desde 1950

Archivo - Un home fai unha fotografía a un termómetro na rúa que marca 45 graos durante unha onda de calor en Ourense, Galicia (España).
Archivo - Un home fai unha fotografía a un termómetro na rúa que marca 45 graos durante unha onda de calor en Ourense, Galicia (España). - Rosa Veiga - Europa Press - Archivo
Publicado: martes, 3 enero 2023 18:05

   Investigadores da USC e a UVigo analizaron estes fenómenos climatolóxicos mediante o novo índice 'Excess Heat Factor'

   SANTIAGO DE COMPOSTELA, 3 Ene. (EUROPA PRESS) -

   As vagas de calor na Península Ibérica e Baleares durante o período comprendido entre 1950 e 2020 aumentaron un 4 por cento a súa extensión media por década, así como a súa intensidade, "provocando unha maior exposición humana, un aumento da demanda de enerxía e diversas implicacións no risco de incendios".

   Estas conclusións están reflectidas nun estudo elaborado polos investigadores da Universidade de Santiago de Compostela (USC) Alejandro Díaz-Poso e Dominic Royé xunto con Nieves Lorenzo da Universidade de Vigo (UVigo) publicado recentemente en 'Evironmental Research'. Este foi a primeira análise climatolóxica nesta área xeográfica que utiliza o índice EHF (Excess Heat Factor).

   No estudo realizado polas dúas universidades galegas observouse que as maiores intensidades danse no oeste peninsular e zonas montañosas, mentres que as vagas de menor intensidade son as que ocupan o litoral mediterráneo.

   Por outra banda, o aumento da extensión xeográfica de vagas de calor é máis pronunciado no leste e sueste. A extensión media que ocupan estes fenómenos aumentou un 4% cada década, mentres que o incremento na extensión máxima é lixeiramente maior, un 4,1%.

ÍNDICE 'EXCESS HEAT FACTOR'

   O investigador da USC e profesor de xeografía, Alejandro Díaz-Poso, declarou a Europa Press que este estudo é unha iniciativa "totalmente innovadora" e que non "ten comparación con ningunha análise climatolóxica de vagas de calor realizada previamente na Península Ibérica e Baleares".

   A súa novidade reside na aplicación do índice EHF (Excess Heat Factor). Este índice, "desenvolvido por dous científicos australianos", incorpora directamente o aspecto da intensidade e o proceso de aclimatación do corpo humano a este tipo de climas extremos.

   Díaz-Poso explica que os eventos de vagas de calor pódense caracterizar en catro dimensións diferentes: frecuencia, duración, intensidade e extensión espacial. Nesta análise bioclimática abordáronse todos estes parámetros, "facendo especial fincapé na intensidade e a extensión espacial".

   Os investigadores concluíron que o EHF é útil para detectar as condicións das vagas de calor con maior antelación que outros índices. "É útil para contribuír á toma de decisións para minimizar o seu efecto no sistema sanitario ou noutros sectores vulnerables como o enerxético ou o agrícola", afirma Alejandro Díaz-Poso.

INTENSIDADE E DURACIÓN

   A publicación demostra que as áreas onde se observa unha maior intensidade non coinciden con áreas onde os eventos de clima extremo teñen unha maior duración. As vagas de calor nas zonas montañosas e o oeste peninsular caracterízanse por unha EHF máis alto pero unha duración máis curta que as da zona do litoral mediterráneo.

   A "razón principal" que explica isto, segundo Díaz-Poso, radica no "rápido transporte de masas de aire suaves desde o Océano Atlántico cara ao oeste da Península Ibérica".

Más información