Atopen fósiles marinos d'hai 345 millones d'años que permiten reinterpretar la xeoloxía en Picos d'Europa

UVIÉU, 16 Ene. (EUROPA PRESS) -

Un equipu d'investigadores fixeron públicu esti miércoles el descubrimientu d'una plataforma marina carbonatada nel Carboníferu de los Picos d'Europa, construyida dende hai 345 millones d'años, nel que participó la Universidá d'Uviéu. Les sos conclusiones publicáronse nes revistes científiques 'Geological Journal' y 'Palaeogeography, Palaeoecology, Palaeoecology'.

El paleontólogu, Javier Sanz López, y la paleontóloga Silvia Blanco Ferrera, de la Universidá d'Uviéu, collaboren nun proyectu lideráu pola Universidá Complutense de Madrid pal estudiu de los cambios oceánicos cuando la llegada del clima fríu del Carboníferu.

Según informaron dende la Universidá d'Uviéu al traviés d'una nota de prensa, trátase de la plataforma de Valdediezma, dientro del Parque Nacional de Picos d'Europa, ente'l Jitu de l'Escarandi, Tresviso y La Hermida, caracterizada por microfósiles. Los investigadores trabayen cola hipótesis de qu'esta plataforma tuvo aisllada y arrodiada d'océanu, énte'l cordal Varisca que principiaba elevase nel terrén de Galicia, y Castiella y Llión.

La preservación d'una plataforma d'esta edá na Europa meridional ye escepcional, porque hasta'l momentu namás se conocíen restos d'otres plataformes esmantelaes y tresportaes al fondu oceánicu. Esta preservación foi posible pola medría d'otres plataformes carboníferes más modernes y adosaes a ella, con caliares que formen los relieves de los Picos d'Europa y de la sierra del Cuera hasta algamar el mar Cantábricu.

El descubrimientu de la plataforma principia nes Vegues de Sotres, onde s'atoparon les microfósiles que llegaron tresportaos hasta'l fondu marín per corrientes marines.

A partir d'entós buscóse la so procedencia esplorando un área estensa hacia'l norte, realizáronse mapes, amás d'un muestréu pa intentar reconocer l'área na que vivieren y dende la que llegaron, pa más tarde llindar la estensión d'esta plataforma onde españa la vida nun mar templáu.

Los primeros resultaos indicaron que la caliar formárase a fondura escasa d'agua, pero sobremanera qu'estos microfósiles indicaben el desarrollu de la construcción de caliar somera más antigua hasta agora conocida nel Carboníferu del cordal Cantábricu. Pa esa dómina, namás se conocía n'Asturies una caliar acoloratao con fósiles de cefalópodos depositada nun fondu marín fondu y cola que ta recubiertu parte del centru d'Uviéu.

Toles muestres tomáronse na superficie del terrén. Anque la plataforma formóse somorguiada nel mar, la formación de los Picos d'Europa xubióla hasta los cumes actuales. El relieve fuerte de Picos ayuda y permite percorrer desniveles de más de 1000 metros dende les zones más altes hasta'l gargüelu del Cares o l'Escobiu de La Hermida ensin necesidá de facer nengún tipu d'estracción complexa.

El profesor Javier Sanz López indicó que "realmente la caliar siempres tuvo ellí, en Bulnes, Sotres, Tresviso y contorna de Bejes, la novedá ye la demostración con microfósiles del so significáu".