OURENSE, 4 Ago. (EUROPA PRESS) -
A Audiencia Provincial de Ourense confirmou denegar a celebración do matrimonio civil de dous demandantes por tratarse dun matrimonio "simulado" ou de "conveniencia" no municipio ourensán do Barco de Valdeorras, cuxo obxectivo era "facilitar a un dos cónxuxes a adquisición da nacionalidade española".
Segundo recóllese na sentenza, o Tribunal apuntou a que dita unión "non se fai co verdadeiro propósito de crear unha comunidade de vida conxugal, senón para aproveitar as vantaxes da aparencia matrimonial", recalcando que, por iso, trátase dun matrimonio "simulado".
Entre os principais indicios, a Sala destacou un "descoñecemento relevante dos datos persoais do outro contraente e a súa familia" en base ás declaracións dadas polos propios cónxuxes na audiencia reservada, así como "evidentes contradicións" sobre a súa convivencia.
Nesta liña, a Audiencia indicou que ambos chegaron, mesmo, a recoñecer o "interese" en que un dos cónxuxes "adquira a nacionalidade española a través do matrimonio".
"Iso certamente non sería un obstáculo para autorizar o matrimonio, se iso fose unha consecuencia meramente accesoria da decisión de contraer matrimonio, pero sempre ha de existir unha parella que pretende fundar unha familia e convivir como tal", sentenciou o Tribunal.
OS FEITOS
En concreto, a xuíza do Rexistro Civil do Barco de Valdeorras denegou celebrar devandito matrimonio nun auto do 9 de abril de 2024, ao considerar que "non existe verdadeiro consentimento matrimonial".
Fronte a este auto, a representación procesual dos contraentes presentou un recurso ante a Dirección Xeral de Seguridade Xurídica e Fe Pública do Ministerio de Xustiza, que foi desestimado nunha resolución do 15 de febreiro de 2025.
Entón, a parella formulou unha demanda de impugnación ante o Xulgado de Primeira Instancia Número 6 de Ourense, que foi desestimada de novo nunha sentenza de data 16 de outubro de 2025.
Así, os demandantes presentaron un recurso de apelación ante a Audiencia Provincial de Ourense alegando un "erro na valoración da proba" ao afirmar que non é a "verdadeira intención" destes a obtención da nacionalidade e entendendo que "o descoñecemento por parte dos mesmos de datos concretos da vida e personalidade do outro contraente constitúa unha presunción xudicial da que poida obterse esa conclusión".
Agora, a Sala desestimou, unha vez máis, o recurso, confirmando "na súa integridade" o auto ditado polo Xulgado de Instancia, nunha sentenza firme contra a cal "non cabe recurso algún".
DECLARACIÓNS DOS CONTRAENTES
Tal e como se indica na sentenza, por unha banda, o home negaba convivir coa muller, mentres que ela mantiña que ambos convivían "durante dous días á semana", informando, ademais, de que vivían cun fillo; un dato "non achegado por el".
Así mesmo, en canto á duración da parella, o home sinalaba que a relación "se iniciou fai cinco anos", mentres que ela recalcaba que "era de pouco máis de catro"
Nesta liña, a Audiencia Provincial resaltou que tamén "se descoñecen entre ambos os datos familiares do outro, gustos, preferencias en relación ao lecer ou aos deportes, comida, etc".