Achan un segundo cerebro saponificado nas escavacións no convento de Santa Clara, en Pontevedra

   PONTEVEDRA, 18 Sep. (EUROPA PRESS) -

   As escavacións que a Deputación de Pontevedra desenvolve no convento de Santa Clara permitiron localizar un segundo cerebro saponificado nun do tres enterramentos investigados no coro baixo, segundo informou a institución provincial.

   O achado sumar ao primeiro cerebro saponificado identificado anteriormente noutro enterramento do mesmo espazo. Pola súa localización, ambos os restos situaríanse entre os séculos XVI e XIX e, en todo caso, serían anteriores á última reforma realizada nesta zona, en 1915.

   O cerebro foi extraído por Clara Veiga, antropóloga forense e arqueóloga o equipo da Citania, responsable dos traballos, e será trasladado á Facultade de Xeografía e Historia da Universidade de Santiago de Compostela (USC), onde se conservará e será sometido a un estudo histolóxico. As análises permitirán coñecer a súa composición, estrutura e principais características.

   No coro baixo do cenobio pontevedrés escavouse unha zona na que apareceron tres tombas completas. Aínda que apenas se conservan restos óseos dos corpos, si sobreviviron diversos tecidos humanos e téxtiles. Dous dos enterramentos conservaban cerebros saponificados.

   A saponificación é un proceso de conservación pouco habitual que pode producirse en ambientes húmidos debido á elevada proporción de graxa do cerebro. Trátase, con todo, dun fenómeno moi excepcional a escala mundial.

   Segundo a Deputación, estes dous achados poderían constituír os primeiros casos documentados na península ibérica con estas características e dentro dese marco cronolóxico, xa que os cerebros saponificados localizados até agora en España e Portugal correspondían a épocas posteriores.

TRABALLOS INICIADOS EN XULLO

   Os traballos arqueolóxicos, iniciados o pasado mes de xullo, permitiron documentar outros restos de interese. Fronte ao altar maior da igrexa localizáronse varios enterramentos, entre eles o dunha figura eclesiástica masculina que podería corresponder á época moderna, entre os séculos XVI e XVIII. O corpo conserva os zapatos e unha casulla practicamente íntegra.

   A aparición de tecidos en contextos arqueolóxicos en Galicia é pouco frecuente e conta con escasos precedentes. Nesta zona tamén se escavaron outras dúas tumbas, mentres que nun lateral, preto do altar da Virxe dos Desamparados, identificáronse dous enterramentos infantís.

NOVA ESTRUTURA RECTANGULAR

   No exterior do convento, na área do bosque, documentouse unha nova estrutura rectangular situada ao sur dun muro localizado previamente na mesma escavación. Os materiais asociados, datados a finais do século XIV, apuntan a que podería tratarse dun dos elementos estruturais máis antigos do recinto, posiblemente anterior ou contemporáneo ao comezo da construción do convento. Polo momento, descoñécese a súa funcionalidade.

   Así mesmo, no claustro continuáronse os traballos nunha zona onde se identificou unha rampla de uso descoñecido. Baixo esta estrutura apareceu un cadáver, un achado que reforza a hipótese de que o claustro puido contar inicialmente con tres ás.