Multitudinaria despedida a Beiras: "Fuches o presidente que merecemos e nunca tivemos"

   SANTIAGO DE COMPOSTELA, 9 Oct. (EUROPA PRESS) -

   O Museo do Pobo Galego, en Santiago de Compostela, albergou a homenaxe ao histórico Xosé Manuel Beiras, un acto que se converteu en multitudinario --con representantes do ámbito político, con marcado tinguidura nacionalista, do mundo académico e cultural, e cidadáns civís-- e no que se plasmou unha dobre mensaxe: a chamada a seguir a súa "ronsel" --"ronsel"-- e un recoñecemento expreso da súa figura como "o presidente de Galicia noutro mundo posible".

    Verbalizouno a súa "amiga e compañeira de batallas" Encarna Otero, e secundárono varios dos intervinientes que a seguiron no micrófono ao longo dunha hora, como Martiño Noriega, exalcalde compostelán e a quen Beiras consideraba un fillo político. "Fuches o presidente que merecemos e nunca tivemos", proclamou.

    Do "irmandiño infatigable", Gerardo Pisarello defendeu que "hoxe só se marcha fisicamente, pero seguirá marchando xunto a Castelao e Rosalía" e "na alma de todos os mozos" que, co símbolo de Maricarmen na loita pola vivenda, teñen en figuras do seu calado "o exemplo de persoas que non se renden". A alcaldesa de Santiago, Goretti Sanmartín, apelou a transmitir o seu legado "en momentos de involución".

    Pero o momento máis emotivo foi o da intervención de Ricardo Beiras, un dos fillos do falecido, quen en nome da familia, lembrou a traxectoria "elixida" polo seu pai e como, sendo o primeiro catedrático de Economía de Galicia, preferiu secundar a loita obreira e "levantarse os domingos ao dez para ir a manifestacións a traballar para "un banco".

    O seu fillo tamén rexeitou as "batallitas de cargos" que tapan "o importante" e reivindicou o legado do seu pai como unha herdanza que transcende "as siglas", sen esquecer unha chiscadela á súa vea "dandy" mentres rememoraba o "fachendoso" que era, e como, xunto co seu "amor de madrugada" Aurichu, construíu unha imaxe perfectamente reconocible sen axuda "de ningunha gran empresa de mercadotecnia".

    Houbo máis intervencións e pezas musicais a cargo do flautista Luís Soto, amigo persoal de Beiras, antes de que soase a gaita e o Himno de Galicia. Víronse puños no alto nunha sala chea até os topes e que finalizou entre berros de "Galiza ceibe, poder popular!". Logo, ao ritmo do Himno do Antigo Reino de Galicia, portado por familiares, xunto a Martiño Noriega e Antón Sánchez, de Anova, o féretro de Beiras abandonou o Museo do Pobo Galego para ser enterrado en Boisaca.