O cineasta Ángel Santos reivindica a "pausa" e a súa Galicia natal en 'Así chegou a noite': "Non me interesa o exotismo"

   SANTIAGO DE COMPOSTELA, 2 May. (EUROPA PRESS) -

   O cineasta Ángel Santos (Pontevedra, 1976) presenta a súa nova longametraxe, 'Así chegou a noite', após unha pausa dunha década. Un proxecto realizado integramente na súa terra natal, Galicia. "Non me interesa o exotismo, gústame explorar nun territorio pequeno, que en realidade tes ao lado e igual descoñeces", manifestou.

   Nunha entrevista concedida a Europa Press, Santos e os seus dous protagonistas, a escritora e creadora escénica Violeta Gil (Segovia, 1983) e o actor Denis Gómez (A Coruña, 1978), conversaron sobre a cinta.

   A película, que se estreou esta semana, xira ao redor da historia dun escultor que establece o seu taller nunha zona apartada da costa galega, e se aisla da súa contorna, ata que a visita da súa antiga amante faralle reflexionar sobre o seu illamento.

    "Adoito traballar a partir de lugares e logo vou traballando a narración da película, non ao revés. Hai unhas localizacións e de aí xorde a película un pouco. Ademais, unha das primeiras notas que tomei tiña que ver co desexo de desconexión e o non ter un arraigamento e poder estar en calquera sitio", relatou Santos.

    A cinta, de todo pausado, xoga co silencio, coma se tratásese dun protagonista máis. Así, os primeiros minutos da cinta, con ausencia de diálogo, funcionan "dalgunha maneira" como unha proba para o espectador. Para o director "se non houbese silencio, non sabería como sería a chegada da palabra", xa que "o un necesita do outro".

   Nesta liña, Violeta Gil ampliou sinalando que o silencio xera máis incomodidade que antes e "hai que tentar volver entrar nel". A maiores, Denis Gómez confesa que se pregunta que pasará cando se vexa a película en casa, xa que nos cinemas "hai menos riscos de coller o móbil". "Seremos capaces de aguantar eses minutos sen diálogo a pesar dos 10.000 estímulos externos?", cuestionouse.

   En tempos de 'scroll' nas redes sociais, Santos apostou por "outro tempo", no que se acompaña ao protagonista na súa vida solitaria. "Parecíame que o máis honesto era estar nese lugar con el", indicou.

   "Non temos que concentrarnos en facer traballos que teñan un gran impacto de primeiras, senón que hai traballos que se fan para que se vaian desenvolvendo no tempo", manifestou Violeta Gil, sinalando que "o bonito do cinema" é recuperalo ao longo dos anos.

FALAR DO PRÓXIMO

   Ángel Santos apostou por gravar a cinta integramente en Galicia, unha decisión que se debe o seu interese por "explorar nun territorio pequeno e falar do próximo". "Non me interesa tanto o exotismo como director", trasladou.

   Por iso, escolleu a provincia de Pontevedra como o núcleo da gravación. Un lugar "moi turístico", pero "fóra de temporada". Unha cara B na que se mostran as paisaxes detrás da praia, como poden ser zonas industriais ou rurais.

   Ademais, o territorio tamén gaña presenza na escuridade. A noite dálle nome á película e representa un lugar no que o protagonista "se cuestiona moitas cousas". "Ten que ver con esa idea de disolverse un pouco na noite, de converterse un pouquiño en pantasma", apuntou.

   Os ensaios dos diálogos duraron ao redor dun mes, un tempo no Denis Gómez "reencontrouse un pouquiño consigo mesmo". Afirma que é unha persona "máis íntima e encántalle habitar os silencios" e é algo que na súa profesión "non esta afeito a facer".

    Pola súa banda, o poeta e performer admitiu que lle foi máis difícil soster a emoción e fraxilidade durante a rodaxe que entender o personaxe, xa que participar nunha película foi unha experiencia nova para ela.

"SEMPRE HAI QUE ABRIR PREGUNTAS"

   Con cariz intimista e un final que dará que falar, o director galego asegurou que "sempre hai que abrir preguntas e deixar as respostas para cada un". "Sería un pouco triste ver unha película que che di, vale, o quebracabezas resólvese así", apuntou.

   Preguntados sobre que tipo de conversación gustaríalles xerar coa cinta, Gómez trasladou que quere que o espectador se debata un pouco na comprensión de ambos os personaxes e que nas crises "hai que acompañar".

   "Gustaríame que brindase a posibilidade de tomarnos tempo e non sentir a presión de tomar decisións certeiras, de permitirnos dubidar de permitirnos cambiar de opinión, que parece que un ten que ter as opinións moi claras acerca de todo e non cambialas", reflexionou Gil, apelando a non atender todo o tempo ás "expectativas" acerca do que ten que supor unha vida hoxe.

   Pola súa banda, Santos engadiu que lle gustaría que os espectadores saian do cinema reflexionando sobre si mesmos, o silencio e como relacionarse coa palabra e a emisión. "Eses personaxes están construídos pensando no seu verbo e no seu silencio", expresou.

ESCENA AUDIOVISUAL GALEGA

   'Así chegou a noite' enmárcase nunha nova onda de cinema galego que está a despuntar a nivel nacional. Despois de recibir o premio á Mellor Dirección na Sección Oficial Internacional da 63.ª edición do Festival Internacional de Cinema de Xixón (FICX) 2025, Santos puxo en valor o panorama audiovisual da Comunidade.

   "O cinema galego conseguiu unha potencia interesante tendo en conta que partimos dunhas limitacións orzamentarias comparadas con outro cinema, pero creo que soubemos pór en valor o estético e o filosófico", subliñou.

   No que respecta ao seu futuro, asegurou que non sabe cal será o seu próximo paso. "Eu son moi lento", chanceou, afirmando que hai un desexo ou vontade, pero "aínda ten que atopar o lugar desde onde facelo".