Matias Chiofalo - Europa Press - Archivo
SANTIAGO DE COMPOSTELA, 24 Jul. (EUROPA PRESS) -
A plataforma de vítimas do accidente do tren Alvia ocorrido en Angrois (Santiago) en xullo de 2013, cando morreron 80 persoas e máis dun centenar resultaron feridas, reclaman "verdade, xustiza e responsabilidades" trece anos despois. Ademais, esixen "unha petición pública de perdón institucional" polo trato durante estes 13 anos.
"Adamuz nin é un feito illado, nin unha desgraza imprevisible: é simplemente a consecuencia directa dun Estado que, após a traxedia evitable de Angrois, decidiu mirar cara a outro lado, selando o coñecido pacto da curva entre PSOE e PP", advirte a asociación nun comunicado de prensa con motivo do aniversario.
Trece anos despois do descarrilamento na curva da Grandeira, as vítimas sinalan que esta data chega marcada por "a indignación" ante os últimos fallos xudiciais --foi absolto o ex alto cargo de Adif responsable da seguridade-- e por "a dolorosa constatación de que as traxedias se repiten cando un Estado decide mirar cara a outro lado".
"A recente e dolorosa traxedia de Adamuz, que se cobrou 46 vidas e centos de feridos, confirma o que levamos anos denunciando: se non se investiga de forma independente, non se depuran responsabilidades e incúmprense as normativas de seguridade, as traxedias (que non accidentes) repítense", subliña a plataforma.
Neste sentido, critica que "os sucesivos gobernos de PSOE e PP preferiron selar o denominado pacto da curva" e "en lugar de aprender, o Estado puxo en marcha toda a súa maquinaria (Avogacía do Estado, Fiscalía, a Comisión de Investigación de Accidentes Ferroviarios (CIAF), a Xunta impondo peritos e o Consello Xeral do Poder Xudicial) para eximirse da súa responsabilidade e culpar ao último elo da cadea, o maquinista".
Censuran as vítimas que na liña Ourense-Santiago "ignoráronse avisos explícitos de perigo, rebaixouse a seguridade modificando o proxecto orixinal, non se instalou a sinalización nin a baliza necesaria, non se fixo a avaliación de riscos preceptiva e xamais se realizou unha investigación independente como esixiu Europa reiteradamente".
Fronte ao que denominan "blindaxe do Estado", reivindican loitar " durante anos en Europa para lograr que a verdade salga á luz".
A pesar diso, lamentan "a impunidade xudicial", coa resolución da Audiencia Provincial da Coruña, que absolveu ao exalto cargo de Adif Andrés Cortabitarte, "quen desconectou o sistema de seguridade que evitase a traxedia e certificou a liña como segura, sen realizar a análise de riscos obrigatorio".
"Con esta absolución afiánzase unha idea demoledora: as decisións técnicas e políticas que causaron a traxedia non teñen consecuencias penais, nin políticas", denuncia o comunicado.
Para os afectados, "xera estupor que a presidenta e relatora da Audiencia elixida polo CGPJ, Ana Belén Sánchez González, na sentenza dea por válida a investigación da CIAF, cuxo equipo investigador, tal e como consta no propio informe, estaba formado polo director de seguridade de Adif e de Renfe".
A plataforma recorreu a absolución ante o Tribunal Constitucional, apoiados no voto particular da propia resolución e na sentenza do Xulgado do Penal de Santiago.
"CULPAR OU APRENDER"
A modo de conclusión, incide en que "se puido elixir entre culpar ou aprender, pero optouse pola vía fácil: elixiron culpar a quen non ten autoridade e non aprender dos numerosos fallos de xestión".
"A consecuencia é obvia: a repetición de traxedias", resalta, antes de recomendar fixarse en países como Xapón, onde "a seguridade é a prioridade". "Aquí, a prioridade son as présas, o rédito político e protexer a imaxe institucional", contrapón.
As vítimas reiteran que "volveu a suceder unha traxedia ferroviaria en Adamuz e seguirá ocorrendo se non cambian as cousas", polo que esixen "unha investigación independente, levada a cabo pola nova Autoridade Independente para a Investigación Técnica de Accidentes de Transporte, tal e como esixe Europa; unha petición pública de perdón institucional por parte do Estado polo trato dado ás vítimas durante todos estes anos, polas mentiras vertidas, polos intentos de ocultación e polas trabas postas e que a seguridade dos viaxeiros sexa a prioridade absoluta".
"Trece anos despois, seguimos esperando verdade, xustiza e asunción de responsabilidades. E non deixaremos de loitar até conseguir que a vida dos pasaxeiros valla máis que os intereses de calquera goberno ou institución", finalizan.