(AMP) O TSXG confirma a condena de 18 anos de prisión por asasinato para os pais de Asunta

SANTIAGO DE COMPOSTELA, 16 Mar. (EUROPA PRESS) -

O Tribunal Superior de Xustiza de Galicia (TSXG) emitiu este mércores unha sentenza na que desestima os recursos presentados por Alfonso Basterra e Rosario Porto e confirma a condena a 18 anos de prisión para cada un que determinou a Audiencia Provincial da Coruña polo asasinato da súa filla Asunta.

A sentenza, a vista de apelación da cal se celebrou o pasado 23 de febreiro, avala os feitos recollidos como probados no auto orixinal do xuíz Jorge Cid Carballo, agás no punto que se refire á participación directa de Alfonso Basterra na morte da nena.

De feito, introduce unha modificación no feito probado segundo a cal foi Rosario Porto a única culpable de asfixiar a súa filla Asunta, aínda que determina que isto o fixo "en execución do plan preconcibido" con Alfonso Basterra para acabar coa vida da menor.

Aínda así, e tras desestimar as irregularidades alegadas polas defensas dos pais, indica que a pena que cabe impoñer a Basterra por este caso é a mesma que a Porto, 18 anos de prisión por asasinato con agravante de parentesco e abuso de superioridade.

PROBAS INDIRECTAS

O TSXG admite no escrito que "se carece dunha proba directa acerca do acto punible", algo que acontece "na maioría dos casos", pero concede plena validez ás probas indiciarias existentes.

Neste punto, rexeita que se vulnerara o principio de 'in dubio pro reo', xa que non é aplicable "naqueles casos nos que existe algunha base razoable", "aínda que existan outras posibilidades máis favorables para o reo, o cal sucede case sempre", recorda.

A análise, apunta, leva a "corroborar os feitos declarados como probados polos xuíces xurados" a excepción da participación directa de Basterra. "Entendemos que o concreto e material acto da asfixia o perpetrou Porto Ortega, se ben inferimos tamén que Basterra Camporro é así mesmo autor do delito", recolle.

O auto cualifica a sentenza da Audiencia de "coherente" e considera que as probas practicadas en sala "subministran os feitos básicos probados de contido incriminatorio dos que flúen con naturalidade as conclusións obtidas polos xurados".

Entre outras cuestións, menciona a adquisición en "grandes cantidades" de Orfidal -o compoñente da cal foi detectado despois no cadáver da menor-, os episodios nos que profesores dixeron ver mareada a nena con coñecemento de ambos os dous pais -que a recolleron levárono ás clases- e as declaracións da propia menor a unha profesora, á que dixo que levaba "dous días durmindo" e que a súa nai lle dera "uns pos brancos".

COMIDA FAMILIAR

Tamén pon de relevancia que o día da morte, o 21 de setembro de 2013, "comeron os tres xuntos no piso de Basterra" en torno ás tres, e permaneceron alí ata pasadas as 17,00 horas. "Un anaco despois, é vista en compañía do seu pai por unha amiga", indica a sala do Civil e do Penal do TSXG, ao tempo que recorda que unha cámara a grava dentro do coche da súa nai en dirección a Teo pouco despois.

A autopsia determinou que a nena morrera por asfixia por sufocación entre tres e catro horas despois da última comida e que nun rango similar de tempo inxerira unha dose tóxica de Orfidal, que as especialistas cifraron en, polo menos, 27 pastillas.

Xunto ao seu corpo, apunta a sala, localizáronse unhas cordas plásticas de cor laranxa que "coinciden en estrutura física e química coas atopadas na casa de Montouto", polo que o alto tribunal galego cree que "inferir" que se trata da mesma corda "non pode riscarse de ilóxico nin dunha mera casualidade nin coincidencia".

En canto aos episodios anteriores de sedación -datados do mes de xullo-, o auto recorda que a análise do cabelo de Asunta advertiu da ingesta desta substancia e doutra similar "durante os tres meses anteriores" á súa morte, e que os pais atribuíron os episodios ao consumo de antihistamínicos que ambos os dous negaron darlle de forma directa, a "prescrición médica da cal non existe" e que non se detectaron no seu organismo.

"Non acertamos a comprender o empeño en parapetarse aínda tras a administración de medicamentos antihistamínicos. Non existe ningunha proba sobre tal aplicación á nena: as persoas que a coñecen din ignorar que padecese alerxia (...), non se lle fixeron análise, nada consta sobre o particular no seu historial médico, a pediatra non pautó tratamento e non existe receita", recorda a sentenza.

Ao mesmo tempo, apunta que as análises "non detectaron, malia que se buscaron, resto ningún de produtos semellantes", aínda que si se localizaron restos de lorazepam, a presenza da cal é "incontestable".

Na sentenza, o TSXG apoia os resultados da autopsia e asegura "non entender o intento gratuíto de descualificar" a testemuñas pola súa relación co xuíz instrutor", ao tempo que avala o papel desenvolvido polo presidente do Tribunal, Jorge Cid Carballo.

A "CONTRADITORIA" VERSIÓN DE PORTO

A sala do TSXG rexeita por "contraditoria" a versión dada por Rosario Porto sobre o que fixo a tarde da morte de Asunta e critica que a súa defensa poña en dúbida o momento do asasinato e da colocación do corpo na pista forestal para "facer encaixar" este feito coa súa versión. "O relato alternativo de Rosario Porto elévase sobre o baleiro", resume o auto.

Máis alá, afonda no feito de que aos xurados "non se lles deu a oportunidade de decidir sobre as circunstancias da colocación do cadáver" na pista forestal, xa que "este asunto non foi sometido á súa atención no obxecto do veredicto" por petición da defensa de Alfonso Basterra. "Descoñecemos, pois, quen, como e, sobre todo, cando se depositou o cadáver", resume.

Do mesmo modo, lamenta que "todo o empeño" de Alfonso Bastera "enfóquese a desvincularse da administración da medicina a nena" o día da súa morte e dá credibilidade á testemuña que o viu na rúa coa súa filla.

Pola contra, o auto di non compartir a "inferencia" efectuada polos xurados ao soster "a presenza de Basterra na casa de Montouto" o día do asasinato, baixo "un razoamento pouco racional", xa que, efectivamente, non a lle vai en ningunha imaxe e non hai nada que o corrobore

Non obstante, cre "inequívoco" o feito de que "coñecía perfectamente o calamitoso estado da súa filla" os días que acudiu somnolenta a clase, algo que achacou "a un antihistamínico que, segundo el, lle administraba Rosario, malia que aqueles días durmiu na casa paterna".

Estas cuestións, unidas á "correlación de datas entre a compra de Orfidal e os episodios de mareos", fan que o TSXG considere a Basterra "autor da morte da súa filla", na medida en que, "en unión paritaria" con Porto, "deseñou e executou actos do plan ideado para tal efecto".

"Alfonso Basterra, aínda que non haxa podido pormenorizarse por enteiro a súa actuación, participou, en plano de igualdade con Rosario Porto, sen datos que aboen unha intervención subordinada, na decisión, e tivo un dominio funcional do feito con achega a este de accións na fase executiva", sinala o auto.