SANTIAGO/MADRID 11 Sep. (EUROPA PRESS) -
A Sección Cuarta da Sala do Penal da Audiencia Nacional condenou a catro anos e sete meses de prisión ao narcotraficante galego Laureano Oubiña por un delito de branqueo de capitais procedentes do tráfico de estupefacientes.
Oubiña, que quedou en liberdade o pasado 17 de xullo, tiña só pendente esta causa na Audiencia Nacional e podrecía, polo tanto, verse obrigado a volver a prisión. O tribunal impúxolle, ademais, o pagamento dunha multa de 2.226.100 euros e ordenou o comiso de sete terreos.
A Fiscalía antidroga solicitaba seis anos de prisión para Oubiña por empregar diñeiro obtido do tráfico de estupefacientes na compra de varios terreos co obxecto de branquexalo. O Ministerio Público consideraba que o narco lavou elevadas cantidades procedentes da venda de droga a través da construción dunha vivenda en Vilagarcía de Arousa, un terreo en Sanxenxo, entre outras propiedades, e do movemento e cambio de divisas.
O tribunal, composto por Teresa Palacios, Carmen Paloma González e Juan Francisco Martel condenou, ademais, a Carmen Daponte e Emilia Cano -- prima e amiga respectivamente da muller de Oubiña Esther Lago -- a tres anos e tres meses de cárcere. Non obstante, absolveu o fillastro de Oubiña, David Pérez Lago, e outros catro acusados nesta causa, ao considerar que non existen probas abondas no seu contra.
MODUS OPERANDI
Os maxistrados da Audiencia Nacional consideraron probado que Oubiña planeou xunto á súa esposa Esther Lago, falecida en 2001, "a forma de aflorar e dar aparencia legal aos fondos procedentes das operacións de narcotráfico" que se atopaban ingresados no Banco Popular de Melilla.
Ambos os dous acordaron a compra do terreo denominado 'Nanín' e outras parcelas situadas preto do que fora o seu domicilio habitual, situado en A Laxar, en Vilagarcía de Arousa. Como Oubiña se atopaba por aquel entón en prisión, "foi Esther Lago quen levou a cabo todas as xestións necesarias" para a compra, realizada a través de familiares e outros achegados.
Lago creou para a compra unha sociedade mercantil que foi adquirindo as propiedades, sempre co consentimento do seu marido -- di a sentenza -- que agrega que ningún dos compradores (entre os que se atopan as outras dúas condenadas) contaba "con ingresos legais" capaces de facer fronte aos gastos derivados das adquisións.