Feijóo, o 'delfín' das quinielas madrileñas que busca a xesta dunha terceira maioría absoluta en Galicia

DAVID CABEZÓN @ PPDEG

SANTIAGO DE COMPOSTELA, 2 Abr. (EUROPA PRESS) -

Volverá presentarse en Galicia. Atrás queda a vocación inicial de dous mandatos e Alberto Núñez Feijóo (Os Peares --Ourense--, 1961), o 'delfín' de todas as quinielas madrileñas, o hipotético sucesor de Mariano Rajoy que coqueteó con facer carreira na privada, pelexará por lograr a xesta dunha terceira maioría absoluta que o situaría nun posto único entre todos os baróns do Partido Popular.

Non sería a primeira vez. Con fama de bo xestor, esquivou a crise e retivo o poder en 2012. Tiña o reto de dar boas noticias a un Rajoy xa sinalado polos recortes, como fixera en 2009, cando iniciou a 'reconquista' popular en España. E fíxoo con nota: revalidou a maioría absoluta con tres deputados máis, ata 41.

Con dúas maiorías absolutas baixo o brazo, sen medo aos xornalistas fronte ao 'plasma' de Rajoy, e unha imaxe mellorada --aínda que o seu principal cambio de look se produciu en 2009 cando abandonou a gomina--, o 'rapaz de Os Peares', a quen gusta rememorar a súa infancia neste pobo ourensano, consolidouse entón como barón emerxente no seu partido.

Catro anos despois, coa porta da crise entreaberta e a corrupción, que non esquivou o PPdeG con casos como a Pokémon ou a Zeta, entre as principais preocupacións dos cidadáns, Feijóo enfróntase a unha reelección quizais tan difícil como o reto que asumiu en 2009, cando logrou arrebatar o Goberno autonómico a PSOE e BNG.

Agora a oposición aféalle as fotografías dos 90 que publicou 'El País' e nas que a lle vai co narcotraficante Marcial dourado, e a súa relación co suposto conseguidor da 'Zeta', Pachi Lucas, pero os seus restan importancia a ambas as dúas cuestións, reivindican a súa traxectoria como "incualificable" e aférranse ao demérito da oposición. El declarouse "militante" de Galicia e está disposto a asumir o desafío.

De feito, un dos puntos fortes para Feijóo é a incerta situación política dos seus rivais. E é que o PSdeG non ten aínda candidato claro --José Ramón Gómez Besteiro dimitiu tras acumular unha decena de imputacións--. Tamén está o proceso interno indefinido das mareas e o candidato do BNG no aire (aínda que todo apunta a que será Ana Pontón, tras eliminar a imposibilidade de compaxinar o cargo de voceiro nacional co de candidato).

O resultado de Cidadáns é unha incógnita, así que as sondaxes internas favorecen a Feijóo e algúns dos seus quererían adiantar as galegas, que tocan en outono. O propio Feijóo dixo que vai ao PPdeG "en mellores condicións" que en 2009. Fíxoo ante Mariano Rajoy, en Pontevedra, a quen volveu avalar e a quen trasladou que "ser presidente da Xunta merece a pena". Pero en público só apela reiteradamente a esgotar a lexislatura coa bandeira da estabilidade.

CAPACIDADE DE TRABALLO

Agora, os que o coñecen non dubidan de que dará a batalla porque é "un traballador incansable". Inciden tamén en que o que fixo coa última remodelación do seu gabinete é construír un Executivo "para unha lexislatura máis". O xiro social das súas políticas, coa creación dunha Consellería específica do ramo, tampouco pasa desapercibido.

Ademais, dan por feito que baixo a manga esconde algún ás que lle permitirá poñer o vento ao seu favor na travesía preelectoral. Mentres, o seu ámbito quere trasladar que a súa "ambición" é afrontar "por fin" un mandato "de bonanza" no que dar "boas noticias" e con retos como o Xacobeo de 2021 ou o problema demográfico.

A súa discreción, para algúns hermetismo, non é a súa única calidade. Os seus ven a Feijóo, con mesmo número de teléfono dende hai anos, como "un traballador incansable", que "encaixa ben as críticas e sempre as pide"; flexible, pero tamén esixente. Á hora de tomar decisións, "escoita a todo o mundo", pero súa é a última palabra.

DE FUNCIONARIO A SUCESOR DE FRAGA

Malia as dificultades da crise, este licenciado en Dereito intentou conservar a imaxe de bo xestor, de político de centro que foxe de radicalismos, de home de Estado en Galicia que prevén contra a ruptura de España. E ao mesmo tempo, definirse como un político moderno. Feijóo non faltou á primeira voda gay que se fixo pública no PP: a dun concelleiro de Ourense amigo seu, en 2006.

A capacidade de xestión avecíñase como cabalo de batalla fronte ás mareas. Reivindicará a súa experiencia fronte ao "populismo" que atribuirá aos recén chegados. E non só a de goberno, porque a súa biografía revela unha carreira profesional que arrancou con 23 anos na Xunta e o paso polo Insalud e Correos.

Logo regresou a Galicia da man do falecido Manuel Fraga, ao que sucedeu e demostrou a súa capacidade política para facerse co partido malia estar na oposición e co 'baltarismo' como contrapunto en Ourense. Dalgún modo, para o 'pijo madrileño' reconvertido en "neno de aldea", esta provincia, na que Manuel Baltar sucedeu ao seu pai e se mantén co poder, segue sendo o contrapunto.

E é que Feijóo, quen en 2010 apoiou implicitamente --nunca de forma pública-- a Juan Manuel Jiménez Morán, o rival de Manuel Baltar, afíxose convivir co 'baltarismo'. Quizais por iso, aceptou que a vásteza herdase tamén a Deputación e agora aválao, aínda que está sendo investigado por suborno tras ser acusado por unha muller de ofrecerlle un emprego a cambio de sexo. Ela, a quen o xuíz recoñece como prexudicado por suposto acoso sexual, tamén é investigada.

SETE ANOS DE LUCES E SOMBRAS

Ao recuperar a Xunta para o PPdeG á primeira superou a súa primeira proba de lume en 2009. Iniciou un mandato con "austeridade" e "racionalización" como palabras fetiche. Tamén o foi o control do déficit e, no seu afán de manter a súa imaxe de bo xestor, Galicia converteuse na primeira comunidade en fixar por lei un teito de gasto presupostario.

Feijóo tamén cumpriu coa súa palabra 'electoral' e anulou o concurso eólico do bipartito, activando unha nova repartición cuestionada polos tribunais e que a oposición sinala como un dos seus principais "fracasos". Pero o grande fracaso para os seus rivais é a fusión das caixas galegas e a súa transformación "nun banco venezolano (Abanca) vendido a prezo de saldo".

Deste proceso financeiro sae unha das fotos máis duras para o mandatario autonómico: a súa imaxe en Monte Pío celebrando a fusión cos entón directivos de Caixa Galicia e Caixanova, despois polémicos pola súa dubidosa xestión e as súas indemnizacións millonarias.

Cos floteles de Pemex por bandeira, Feijóo revalidou o seu mandato en 2012, entrando nunha lexislatura aínda marcada pola crise. Será agora, din os seus, cando poderá gozar dunha xestión en época de maior bonanza. Pero serao, se llo permite o inevitable desgaste dun PP salpicado pola corrupción e da marca da cal, previsiblemente, intentará desmarcarse cunha campaña personalista, como as dúas anteriores.

O 'bo xestor' coñece o seu inimigo --puxo no punto de mira ás mareas-- e non desaproveita oportunidade para reivindicar que el goberna mellor "por terra, mar e aire". Exemplifica co que sitúa como os seus principais logros: a aposta por PSA Citroën, a dotación dos estaleiros con pedidos que ascenden "a 1.800 millóns" e un centro de avións non tripulados de Rozas.

A Feijóo custoulle decidirse, pero ten a oportunidade de converterse no primeiro líder do PP capaz de reverter a tendencia e poñer couto ás mareas de esquerdas. Aínda que a incerteza é grande, moitos no PPdeG apuntan á renovación pendente no PP e avanzan que o de 'Os Peares' escribirá aínda páxinas na política nacional. Cada paso, ao seu tempo.