El romanticismu lliterariu ta vivu

SANTANDER 31 Ago. (EUROPA PRESS) -

Espertos en romanticismu lliterariu español y llatinoamericanu destacaron que dellos aspeutos d'esti movimientu caltiénense aguaño "bien vivos", como a la so manera de ver demuéstralo'l desboyu de novela histórica" que tuvo llugar nos caberos venti años. "En munchos aspeutos y con munchos tresformamientos hai elementos del romanticismu que tán bien vivos", aneciaron.

Por cuenta de la so participación nel Seminariu 'El romanticismu lliterariu español ya hispanoamericanu', entamáu pola Universidá Internacional Menéndez Pelayo (UIMP), el catedráticu de Lliteratura Española de la Universidá d'Alicante y director de la Biblioteca Virtual Miguel de Cervantes, Enrique Rubio Cremades, y el catedráticu de Llingua y Lliteratura Española de la Ohio State University (EEXX), Salvador García Castañeda, aseguraron en rueda de prensa qu'entá hai "aspeutos abondo desconocíos" d'esti movimientu cultural ya ideolóxicu que s'anició nel sieglu XVIII como una reacción contra'l racionalismu y el clasicismu.

"Hai infinidá de coses qu'entá tán por estudiar", por casu "la rellación ente los románticos españoles y los estranxeros, la influencia del romanticismu inglés y alemán" y "la lliteratura española de la emigración nel sieglu XIX", citó García Castañeda, pal que los investigadores tienen entá "enforma camín" por patiar.

Per otru llau, estos espertos señalaron el "falsu conceutu" de romanticismu que s'utiliza coloquialmente acomuñáu a "un sentimientu amorosu". "Cuando vamos a unos grandes almacenes vemos catalogada como novela romántica" al llibru que, polo xeneral, "tien un final feliz nel que siempre paga'l malu y l'heroína a lo cabero cásase col protagonista", esplicó Rubio Cremades, que puntualizó que nes noveles romántiques, nel sentíu académicu, "hai daqué más".

Tal qu'esplicó, "tamién hai un romanticismu revolucionariu" nel que les sociedaes remóntense "escontra les normes", pero amás supón "un choque xeneracional", nel que l'home románticu ye esi que "llucha escontra la redolada clásica, vístese d'otra manera" y "ama la llibertá".

"El conceutu ye bien arrogante, ye una concepción de vida y non daqué qu'atañe namás a la lliteratura", matizaron dambos catedráticos, de la qu'indicaron que los periódicos fueron nel sieglu XIX "el cordón umbilical" del romanticismu lliterariu, al ufiertar obres d'autores como Espronceda "por entregues".