SANTIAGO DE COMPOSTELA, 29 Nov. (EUROPA PRESS) -
A Sala Xeral da Sala do Social do Tribunal Superior de Xustiza de Galicia (TSXG), formada por 19 maxistrados e maxistradas, rexeitou a indemnización solicitada á Xunta de Galicia por unha asistencia social indefinida non fixa após tomar posesión desa praza como funcionaria.
En concreto, desestimou que a Administración autonómica teña que indemnizar con 32.000 euros a unha asistenta social que en 2016 obtivo, a través dunha sentenza e despois de permanecer no posto como interina desde 2007, a condición de indefinida non fixa pola fraude e abuso da contratación temporal ou, subsidiariamente, con 10.000 euros por cesar na praza que ocupaba como persoal laboral indefinido non fixo e tomar posesión de novo en 2023 desa mesma praza como funcionaria de carreira ao superar o proceso selectivo convocado.
O alto tribunal galego, desta forma, confirmou a sentenza do Xulgado do Social número 1 de Ourense, que tamén desestimou a pretensión da demandante, "ao considerar que o feito de que siga prestando servizos despois de superar un proceso selectivo coa condición de funcionaria e haxa, como consecuencia diso, estabilizado a súa relación coa Administración demandada, non permite considerar que teña dereito a ningunha das indemnizacións que reclama".
O TSXG explica na resolución, en canto á indemnización como sanción pola fraude ou abuso da contratación temporal, que a xurisprudencia "veu considerando que a transformación da relación laboral en indefinida non fixa era unha medida válida para facer fronte ao abuso e á fraude na contratación temporal".
Ademais, subliña que, aínda que "o persoal traballador indefinido non fixo ten dereito a unha indemnización de vinte días por ano no suposto de amortización do posto ou tamén no caso de cesamento por cobertura regulamentaria da vacante ocupada", recalca que a xurisprudencia "veu a sinalar tamén que non hai un cesamento válido de persona traballadora indefinida non fixa por cobertura regulamentaria da vacante ocupada, se a praza ocupada era de persoal funcionario".
Neste caso, segundo engade a Sala Xeral da Sala do Social, súmase "a particularidade de que a persona que finalmente cubriu a praza como funcionaria foi a propia parte actora". Por tanto, conclúe que "en ningún caso procedería a indemnización de 20 días por ano traballado cun tope de 12 mensualidades", pois indica que tal indemnización "está prevista pola xurisprudencia para o cesamento dunha persona traballadora indefinida non fixa pola cobertura regulamentaria da praza, o cal non é o caso".
Na sentenza, da que informou o TSXG, os maxistrados/as tamén rexeitan que proceda a indemnización solicitada por cesar na praza, pois consideran que a perda da condición de persoal laboral indefinido non fixo ao superar o proceso selectivo e ostentar agora a condición de funcionaria, "non lle irroga ningún prexuízo, dado que pasou a unha situación máis favorable, por canto mantén agora unha relación estable coa Administración".
Ao que engade que "non pode deixar de cualificarse de voluntaria esta perda da condición de persoal laboral indefinido non fixo da traballadora, por canto foi a actora a que voluntariamente se presentou ao proceso selectivo e voluntariamente tomou posesión da praza como funcionaria".
"De ningún xeito pode extraerse a conclusión de que o TJUE estea a recoñecer o dereito a unha indemnización pola simple consideración da fraudulencia do contrato temporal e sen que previamente houbese unha extinción da relación laboral, extinción que, evidentemente, é o que causa o prexuízo que debe ser indemnizado, como así se deriva da xurisprudencia do Tribunal Supremo", advirte o TSXG, á vez que incide en que, neste caso, non se trata de "un suposto de extinción contractual, xa que a actora segue traballando para a demandada".
Ademais, sinala que "non foron acreditados outros concretos prexuízos persoais, familiares, profesionais ou económicos derivados da previa ocupación da praza como persoal laboral indefinido non fixo".
Por último, a Sala Xeral da Sala do Social destaca que "o dereito a unha compensación económica para o persoal temporal cando se aprecia fraude na contratación nace no momento no que cesa a prestación de servizos, pois o prexuízo que se trata de indemnizar deriva do propio cesamento e da perda do posto de traballo, non da situación de fraude previamente existente".
A sentenza, que non é firme, pois contra ela cabe interpor recurso de casación, conta co voto particular de seis maxistrados/as, quen defenden que se debe acceder á indemnización solicitada en relación co carácter abusivo da contratación temporal.