Fiscalía defende a legalidade da investigación contra Sito Miñanco pola que incautaron 4 toneladas de cocaína

   Destaca que o 'narco' galego era "o xefe, o míster": "Máximo e único responsable desta organización"

   MADRID / SANTIAGO DE COMPOSTELA, 18 Feb. (EUROPA PRESS) -

   O Ministerio Fiscal defendeu este martes no seu informe que a investigación policial que acabou coa incautación de ao redor de 4 toneladas de cocaína que presuntamente trataba de introducir en España a organización do 'narco' galego José Ramón Prado Bugallo, coñecido como Sito Miñanco, non foi prospectiva e que as escoitas contaban con autorización xudicial e non houbo alteracións ou manipulacións das mesmas.

   Así se pronunciou na súa quenda de informe neste xuízo que se celebra na Audiencia Nacional contra Sito Miñanco, o avogado Gonzalo Boye e unha cincuentena de persoas por delitos que van desde o tráfico de droga ao branqueo de capitais, e polo que a Fiscalía pide para o capo unha pena de 31 anos e medio de cárcere.

   Sinalou que a organización tiña un potencial económico claro, dado que se incautaron 900.000 euros en Barallas e trataron de importar case 4 toneladas de cocaína --"iso non é barato"--. E defendeu que non se está "ante unha investigación prospectiva nin unha causa xeral, senón que a investigación prolongouse no tempo porque a organización necesitou, á súa vez, ese tempo para desenvolver a súa actividade delituosa".

   Ao fío, a fiscal explicou que a envergadura das operacións de entrada de droga necesitou de moitos meses para armar a estrutura loxística, e que por tanto a investigación, que arrincou en 2016, necesitou tempo, polo que non cabe argumentar polas defensas que se deron dilacións indebidas.

   En canto aos dispositivos instalados para gravar aos procesados, sinalou que tiñan autorización xudicial, que non se gravou todo, que o chalé sonorizado estaba vinculado a unha inmobiliaria que era de Sito Miñanco, que realizaban reunións na "clandestinidade" e que o chalé onde se instalaron non era un domicilio familiar.

   "Era un piso franco, un centro de operacións, (...) ninguén vive alí e tiña un carácter loxístico", explicou. Ademais, indicou que o captado sempre tivo relación coa operativa de introdución de droga por medio do buque Thoran.

ESCOITAS NON MANIPULABLES

   Ademais, resaltou que as escoitas ambientais estaban avaladas por resolución xudicial e apuntou que neste caso era "practicamente imposible concretar os encontros obxecto de sonorización a un día e unha hora determinados", dado que unha esixencia desta natureza "faría inaplicable e ineficaz esta medida"

   Con todo, subliñou que a medida foi "proporcional ao delito que se estaba investigando", e que o dereito á intimidade "non pode servir de parapeto á impunidade de condutas delituosas tan graves".

   Tamén defendeu a legalidade de escóitalas en vehículos e apuntou que os autos que autorizaban as mesmas "acoutaba o obxecto da intervención ao conxunto de encontros mantidos polos procesados", entre eles Prado Bugallo e os seus homes de confianza Luís Enrique García Arango e Juan Antonio Fernández Fernández.

   Doutra banda sostivo que as gravacións se almacenaban nun servidor policial, e que as mesmas non se puideron manipular nin alterar. "Modificar a tecnoloxía que se emprega en escóitalas ambientais, que é un sistema de alta seguridade, é difícil por non dicir absolutamente imposible".

   Após isto, a fiscal do caso ha ir rebatendo todas as alegacións das distintas defensas que buscaban a nulidade do xuízo por diferentes supostas dilixencias irregulares. "Non se produciu vulneración algunha de dereitos e non concorre causa algunha de nulidade", sinalou.

SITO ERA "O MÍSTER"

   Após isto, e valorando xa a proba presentada, incidiu en que dite sentenza condenatoria porque se trataba unha organización con "unha estrutura sólida" que era dirixida por Sito Miñanco.

   "Estamos a axuizar a 53 persoas, pero o número de investigados foi moi superior, e todos eles conformaban unha estrutura sólida dotada de estabilidade cuxa actividade delituosa se prolonga ao longo dos anos 2016 a 2018, pero as súas relacións remóntanse a moitos anos antes, 2001", indicou.

   Ao fío, resaltou que "nesta estrutura hai unha clara repartición de papeis", e que todos estaban baixo as ordes de Sito Miñanco, "máximo e único responsable desta organización".

   Indicou que Miñanco era "o xefe ou míster, por máis que non lle guste que lle chamasen xefe porque supón seis anos máis de condena". "Así se referían a el todos os demais procesados, é dicir é a única persona que controlaba totalmente a organización delituosa posto que ninguén fai nada sen o seu consentimento coñecemento e aprobación e por baixo existía unha multitude de persoas que desempeñaban tarefas de toda índole", engadiu.

   Despois de describir o papel do capo, a Fiscalía ha ir relatando que rol xogaba na organización cada un dos procesados, e destacou as figuras de García Arango e Fernández Fernández, que estaban no "vértice da pirámide". Ademais, apoiouse en escoitas e no seguimentos policiais realizados para certificar a participación de todos eles nos esforzos da organización para a introdución da droga.

   Ao fío, engadiu que a incautación no buque Thoran e no colector en Países Baixos non foron as únicas operacións planificadas pola organización, porque unha vez frustadas ambas, tentáronse novas introducións de droga.

   Neste sentido, defendeu que toda a tripulación do remolcador Thoran coñecía que levaban os fardos de droga, que axudaron a esconder os mesmos baixo a cociña, que o destino "era a Península Ibérica" e que non hai explicación para o traxecto que fixeron a costas colombianas máis aló de cargar desde planadoras a cocaína.

BOYE DESEÑOU UNHA OPERACIÓN XURÍDICA "MENDAZ"

   O outro fiscal do caso, que se encargou de fundamentar a acusación por branqueo, sinalou que existe unha clara conexión deste delito co delito de tráfico de drogas, e puxo o foco en que "se cuantificou unha cantidade blanqueada superior aos 11 millóns de euros".

   Sobre o avogado Gonzalo Boye, para o que pide 9 anos e 9 meses de prisión, aseverou que aparece en informes policiais como un das persoas que participou en "o deseño e a construción de toda unha operación xurídica mendaz" para a "recuperación do diñeiro intervido" --case 900.000 euros-- en Barallas en febreiro de 2017. "E xa, neste informe de outubro de 2017, atribuíase o diñeiro a José Ramón Prado Bugallo", explicou.

   E resaltou que, "cando se ten unha sospeita razoable sobre a existencia de condutas blanqueadoras" é "unha obrigación (...) formalizar esta investigación". "Fíxose desde febreiro de 2016, e agora era obrigado arbitrar esta investigación e continuar adiante con ela", apostilou.

   Após debullar as distintas formas de branqueo a través de empresas, sinalou que outra dinámica foi o transporte de efectivo por medio de 'correos humanos'. E indicou que no caso concreto do feito de Barallas, cando foi achado efectivo en maletas a varios procesados que ían voar a Colombia, "desde o inicio nada é o que parece, nada se sostén desde ningún punto de vista de acreditación".

   Ademais, sobre o rexistro no despacho de Boye, apuntou que se fixo con "exquisitas garantías" e que "o que justifica a punición ou a punibilidad dunha cooperación de calquera profesional" --polo avogado-- é se a súa acción "favorece o feito principal, no que o autor exterioriza un fin delituoso manifesto, se revela unha relación de sentido delituoso e, por tanto, supera os límites do papel social profesional".