Nove de cada 10 mulleres en explotacións galegas realizan traballo familiar, fronte a sete de cada 10 homes

Os corpos de apoio de sanidade e educación son os que máis se feminizan na administración autonómica galega

SANTIAGO DE COMPOSTELA, XX (EUROPA PRESS)

   Case nove de cada 10 mulleres en explotacións galegas realizan traballo familiar, fronte a sete de cada 10 homes, segundo datos do Instituto Galego de Estatística (IGE) sobre a forza de traballo nas explotacións agrícolas da comunidade.

   En concreto, en 2023, o traballo familiar en explotacións agrícolas de Galicia ten máis peso para as mulleres que para os homes, aínda que en cifras absolutas participan máis homes.

    Así, en total son 37.450 homes e 26.564 mulleres. O traballo regular familiar (titular + familia) alcanza a 26.791 homes (supón aproximadamente o 71,5% do traballo regular masculino) e a 22.659 mulleres (en torno ao 85,3% do traballo regular feminino).

   Deste xeito, o traballo familiar representa unha parte máis central do traballo das mulleres (ao redor de seis de cada sete mulleres en traballo regular están en traballo familiar) que do dos homes (ao redor de sete de cada dez).

   Por tanto, ademais, os homes teñen máis peso relativo en traballo regular asalariado fixo (10.659 homes fronte a 3.905 mulleres), segundo os datos do IGE.

EVOLUCIÓN EN 20 ANOS

   Vinte anos atrás, en 2003, practicamente todo o traballo regular das mulleres era familiar (case o 99%), e algo menos en homes (case o 97%).

   Entre 2003 e 2023, as mulleres perderon presenza no traballo agrícola regular e familiar, sobre todo como "familiares do titular". Con todo, entre as que permanecen aumenta o peso relativo como titulares e, sobre todo, como asalariadas fixas, e o traballo familiar segue sendo o seu eixo, pero menos exclusivo que fai vinte anos.

MULLERES NA ADMINISTRACIÓN

   Fronte a isto, a presenza feminina na Administración autonómica galega creceu entre 2009 e 2024, tanto en volume como en peso relativo, e reforzouse en todos os grandes ámbitos (sanidade, docencia, xustiza), especialmente nos postos non sanitarios de institucións sanitarias.

   De acordo con outra estatística do IGE, as mulleres pasaron dunhas 60.400 a 78.700 (18.300 máis, o que supón un incremento aproximado do 30%).

    Os homes mantivéronse practicamente estables (cunha lixeira caída, de 28.878 a 28.521), mentres que o peso feminino no emprego autonómico subiu de dous terzos a case tres cuartas partes.

   En consellerías e organismos autónomos, as mulleres pasaron de 8.977 a 11.573 (+2.596, +29%) e subiron tamén en porcentaxe, de ser lixeira maioría a maioría clara.

   En canto a institucións sanitarias, as mulleres sanitarias soben de 19.956 a 28.286 (+8.330, +42%) e a feminización acentuouse aínda máis: de 77% a 82%.

   As mulleres non sanitarias en institucións sanitarias eleváronse de 5.844 a 7.260 (+1.416, +24%), con lixeira caída en homes, de modo que creceu o seu peso até case sete de cada 10 postos.

   Respecto de docentes en docencia non universitaria, as mulleres subiron de 21.171 a 25.280 (+4.109, +19%), mentres os homes baixaron algo. Así as cousas, a docencia non universitaria se feminizou máis, con máis de sete de cada 10 docentes.

   As non docentes en docencia non universitaria aumentaron de 2.686 a 4.118 (+1.432, +53%), á vez que os homes tamén subiron, pero menos e elas supoñen neste ámbito por encima do 80% do total.

   En xustiza, as mulleres foron de 1.787 a 2.186 (+399, +22%), con lixeiro descenso de homes, de modo que pasou de dous terzos a algo máis de sete de cada dez as prazas ocupadas por mulleres.

   En resumo, entre 2009 e 2024, a Administración autonómica galega non só incorporou máis mulleres en termos absolutos, senón que se feminizou máis en todas as grandes áreas (sanidade, docencia, xustiza, consellerías), con aumentos especialmente fortes en sanitarias e docentes e nos corpos de apoio (non sanitarios, non docentes).